1, ჰიდროქსილის რაოდენობა: 1 გრამი პოლიმერული პოლიოლი შეიცავდა ჰიდროქსილის (-OH) რაოდენობას, რაც ეკვივალენტურია KOH-ის მილიგრამების რაოდენობისა, ერთეული მგKOH/გ.
2, ექვივალენტი: ფუნქციური ჯგუფის საშუალო მოლეკულური წონა.
3, იზოციანატის შემცველობა: მოლეკულაში იზოციანატის შემცველობა
4, იზოციანატის ინდექსი: მიუთითებს პოლიურეთანის ფორმულაში იზოციანატის სიჭარბის ხარისხზე, რომელიც ჩვეულებრივ წარმოდგენილია ასო R-ით.
5. ჯაჭვის გამაფართოებელი: ეს ეხება დაბალი მოლეკულური წონის სპირტებსა და ამინებს, რომლებსაც შეუძლიათ მოლეკულური ჯაჭვების სივრცითი ქსელის ჯვარედინი კავშირების გახანგრძლივება, გაფართოება ან ფორმირება.
6. მყარი სეგმენტი: პოლიურეთანის მოლეკულების მთავარ ჯაჭვზე იზოციანატის, ჯაჭვის გამაფართოებლისა და ჯვარედინი შემაკავშირებლის რეაქციით წარმოქმნილი ჯაჭვის სეგმენტი, და ამ ჯგუფებს აქვთ უფრო დიდი შეკავშირების ენერგია, უფრო დიდი სივრცის მოცულობა და უფრო მეტი სიმტკიცე.
7, რბილი სეგმენტი: ნახშირბადის ნახშირბადის მთავარი ჯაჭვის პოლიმერული პოლიოლი, მოქნილობა კარგია, პოლიურეთანის მთავარი ჯაჭვი მოქნილი ჯაჭვის სეგმენტისთვის.
8, ერთსაფეხურიანი მეთოდი: გულისხმობს ოლიგომერული პოლიოლის, დიიზოციანატის, ჯაჭვის გამაფართოებლის და კატალიზატორის ერთდროულ შერევას ფორმაში პირდაპირი ინექციის შემდეგ, გარკვეულ ტემპერატურაზე გამკვრივების ჩამოსხმის მეთოდით.
9, პრეპოლიმერის მეთოდი: პირველი ოლიგომერული პოლიოლისა და დიიზოციანატის პრეპოლიმერიზაციის რეაქცია, NCO-ზე დაფუძნებული პოლიურეთანის პრეპოლიმერის მისაღებად, ჩამოსხმის და შემდეგ პრეპოლიმერის რეაქციის ჯაჭვის გამაფართოებელთან, პოლიურეთანის ელასტომერის მომზადების მეთოდი, რომელსაც პრეპოლიმერის მეთოდი ეწოდება.
10, ნახევრად პრეპოლიმერული მეთოდი: ნახევრად პრეპოლიმერულ მეთოდსა და პრეპოლიმერულ მეთოდს შორის განსხვავება ისაა, რომ პოლიესტერის პოლიოლის ან პოლიეთერ პოლიოლის ნაწილი პრეპოლიმერს ემატება ნარევის სახით ჯაჭვის გამაძლიერებელთან, კატალიზატორთან და ა.შ.
11, რეაქტიული ინექციური ჩამოსხმა: ასევე ცნობილია, როგორც რეაქტიული ინექციური ჩამოსხმა RIM (რეაქტიული ინექციური ჩამოსხმა), ის იზომება დაბალი მოლეკულური წონის ოლიგომერებით თხევადი ფორმით, მყისიერად შერეული და ერთდროულად შეყვანილი ყალიბში, ხოლო ყალიბის ღრუში სწრაფი რეაქციის შედეგად, მასალის მოლეკულური წონა სწრაფად იზრდება. პროცესი, რომელიც წარმოქმნის სრულიად ახალ პოლიმერებს ახალი დამახასიათებელი ჯგუფური სტრუქტურებით უკიდურესად მაღალი სიჩქარით.
12, ქაფის ინდექსი: ანუ პოლიეთერის 100 ნაწილში გამოყენებული წყლის ნაწილების რაოდენობა განისაზღვრება, როგორც ქაფის ინდექსი (IF).
13, ქაფის წარმოქმნის რეაქცია: ზოგადად გულისხმობს წყლისა და იზოციანატის რეაქციას, რომლის დროსაც წარმოიქმნება ჩანაცვლებული შარდოვანა და გამოიყოფა CO2.
14, გელის რეაქცია: ზოგადად კარბამატის წარმოქმნის რეაქციას ეხება.
15, გელის წარმოქმნის დრო: გარკვეულ პირობებში, თხევადი მასალის გელის ფორმირებას დრო სჭირდება.
16, რძისებრი დრო: I ზონის ბოლოს, თხევადი ფაზის პოლიურეთანის ნარევში რძისებრი ფენომენი ჩნდება. პოლიურეთანის ქაფის წარმოქმნისას ამ დროს კრემისებრი დრო ეწოდება.
17, ჯაჭვის გაფართოების კოეფიციენტი: გულისხმობს ჯაჭვის გამაფართოებელ კომპონენტებში (შერეული ჯაჭვის გამაფართოებლის ჩათვლით) ამინო და ჰიდროქსილის ჯგუფების რაოდენობის (ერთეული: mo1) თანაფარდობას პრეპოლიმერში NCO-ს რაოდენობასთან, ანუ აქტიური წყალბადის ჯგუფის მოლური რაოდენობის (ეკვივალენტური რიცხვის) თანაფარდობას NCO-სთან.
18, დაბალი უჯერობის პოლიეთერი: ძირითადად PTMG-ის შემუშავებისთვის, PPG ფასი, უჯერობის შემცველობა შემცირებულია 0.05 მოლ/კგ-მდე, PTMG-ის მახასიათებლებთან ახლოს, DMC კატალიზატორის გამოყენებით, Bayer Acclaim სერიის პროდუქციის ძირითადი სახეობა.
19. ამიაკის ეთერის კლასის გამხსნელი: პოლიურეთანის გამხსნელის წარმოებისას გასათვალისწინებელია დაშლის ძალა და აორთქლების სიჩქარე. თუმცა, გამხსნელში გამოყენებული პოლიურეთანის წარმოებისას ყურადღება უნდა გამახვილდეს პოლიურეთანის მძიმე NC0-ის გათვალისწინებაზე. არ შეიძლება ისეთი გამხსნელების შერჩევა, როგორიცაა სპირტები და ეთერის სპირტები, რომლებიც რეაგირებენ NCO ჯგუფებთან. გამხსნელი არ შეიძლება შეიცავდეს მინარევებს, როგორიცაა წყალი და სპირტი, და არ შეიძლება შეიცავდეს ტუტე ნივთიერებებს, რაც პოლიურეთანის დაზიანებას გამოიწვევს.
ეთერული გამხსნელი არ უნდა შეიცავდეს წყალს და არ უნდა შეიცავდეს თავისუფალ მჟავებსა და სპირტებს, რომლებიც რეაქციაში შევლენ NCO ჯგუფებთან. პოლიურეთანში გამოყენებული ეთერული გამხსნელი უნდა იყოს მაღალი სისუფთავის „ამიაკის ეთერის კლასის გამხსნელი“. ანუ, გამხსნელი რეაგირებს ჭარბ იზოციანატთან და შემდეგ რეაქციაში არმყოფი იზოციანატის რაოდენობა განისაზღვრება დიბუტილამინით, რათა შემოწმდეს, ვარგისია თუ არა იგი გამოსაყენებლად. პრინციპია, რომ იზოციანატის მოხმარება არ გამოიყენება, რადგან ეს აჩვენებს, რომ წყალი ეთერში, სპირტში, მჟავა მესამეში მოიხმარს იზოციანატის მთლიან რაოდენობას, თუ გამოხატულია leqNCO ჯგუფის მოსახმარად საჭირო გამხსნელის გრამების რაოდენობა, მნიშვნელობა კარგი სტაბილურობაა.
2500-ზე ნაკლები იზოციანატის ეკვივალენტი პოლიურეთანის გამხსნელად არ გამოიყენება.
გამხსნელის პოლარობა დიდ გავლენას ახდენს ფისის წარმოქმნის რეაქციაზე. რაც უფრო დიდია პოლარობა, მით უფრო ნელია რეაქცია, მაგალითად, ტოლუოლისა და მეთილ ეთილკეტონის სხვაობა 24-ჯერ მეტია, ამ გამხსნელის მოლეკულის პოლარობა დიდია, შეუძლია წყალბადის ბმის წარმოქმნა სპირტის ჰიდროქსილის ჯგუფთან და შეანელოს რეაქცია.
პოლიქლორირებული ეთერული გამხსნელი უმჯობესია აირჩიოთ არომატული გამხსნელი, მათი რეაქციის სიჩქარე უფრო სწრაფია, ვიდრე ეთერული, კეტონური, მაგალითად, ქსილენური. ეთერული და კეტონური გამხსნელების გამოყენებამ შეიძლება გაახანგრძლივოს ორმხრივი პოლიურეთანის მომსახურების ვადა მშენებლობის დროს. საფარის წარმოებისას, ზემოთ ხსენებული „ამიაკის ხარისხის გამხსნელის“ შერჩევა სასარგებლოა შენახული სტაბილიზატორებისთვის.
ეთერულ გამხსნელებს ახასიათებთ ძლიერი ხსნადობა, საშუალო აორთქლების სიჩქარე, დაბალი ტოქსიკურობა და უფრო ხშირად გამოიყენება, ციკლოჰექსანონიც უფრო ხშირად გამოიყენება, ნახშირწყალბადის გამხსნელებს აქვთ დაბალი მყარი გახსნის უნარი, ნაკლებად გამოიყენება დამოუკიდებლად და უფრო ხშირად გამოიყენება სხვა გამხსნელებთან ერთად.
20, ფიზიკური აფეთქების აგენტი: ფიზიკური აფეთქების აგენტი არის ქაფის ფორები, რომლებიც წარმოიქმნება ნივთიერების ფიზიკური ფორმის ცვლილების შედეგად, ანუ შეკუმშული აირის გაფართოების, სითხის აორთქლების ან მყარი ნივთიერების გახსნის შედეგად.
21, ქიმიური აფეთქების აგენტები: ქიმიური აფეთქების აგენტები არიან ისეთები, რომლებსაც შეუძლიათ გაცხელებით დაშლის შემდეგ გამოყონ აირები, როგორიცაა ნახშირორჟანგი და აზოტი, და წარმოქმნან წვრილი ფორები ნაერთის პოლიმერულ შემადგენლობაში.
22, ფიზიკური ჯვარედინი შეერთება: პოლიმერულ რბილ ჯაჭვში არის რამდენიმე მყარი ჯაჭვი, ხოლო მყარ ჯაჭვს აქვს იგივე ფიზიკური თვისებები, რაც ვულკანიზებულ რეზინს დარბილების ან დნობის წერტილზე დაბალ ტემპერატურაზე ქიმიური ჯვარედინი შეერთების შემდეგ.
23, ქიმიური ჯვარედინი შეერთება: გულისხმობს სინათლის, სითბოს, მაღალი ენერგიის გამოსხივების, მექანიკური ძალის, ულტრაბგერითი და ჯვარედინი შეერთების აგენტების ზემოქმედებით ქიმიური ბმებით დიდი მოლეკულური ჯაჭვების შეერთების პროცესს ქსელის ან ფორმის სტრუქტურის პოლიმერის შესაქმნელად.
24, ქაფის ინდექსი: წყლის ნაწილების რაოდენობა, რომელიც ეკვივალენტურია პოლიეთერის 100 ნაწილისა, განისაზღვრება, როგორც ქაფის ინდექსი (IF).
25. სტრუქტურის თვალსაზრისით, იზოციანატების რომელი ტიპები გამოიყენება ჩვეულებრივ?
A: ალიფატური: HDI, ალიციკლური: IPDI, HTDI, HMDI, არომატული: TDI, MDI, PAPI, PPDI, NDI.
26. რა სახის იზოციანატები გამოიყენება ჩვეულებრივ? დაწერეთ სტრუქტურული ფორმულა
A: ტოლუოლ დიიზოციანატი (TDI), დიფენილმეთან-4,4'-დიიზოციანატი (MDI), პოლიფენილმეთან პოლიიზოციანატი (PAPI), თხევადი MDI, ჰექსამეთილენ-დიიზოციანატი (HDI).
27. TDI-100-ის და TDI-80-ის მნიშვნელობა?
A: TDI-100 შედგება 2,4 სტრუქტურის მქონე ტოლუოლ დიიზოციანატისგან; TDI-80 ეხება ნარევს, რომელიც შედგება 80% 2,4 სტრუქტურის მქონე ტოლუოლ დიიზოციანატისგან და 20% 2,6 სტრუქტურის მქონე ტოლუოლ დიიზოციანატისგან.
28. რა მახასიათებლები ახასიათებს TDI-ს და MDI-ს პოლიურეთანის მასალების სინთეზში?
A: 2,4-TDI-სა და 2,6-TDI-ს რეაქტიულობა. 2,4-TDI-ს რეაქტიულობა რამდენჯერმე მაღალია 2,6-TDI-ს რეაქტიულობასთან შედარებით, რადგან 2,4-TDI-ში 4-პოზიციური NCO შორს არის 2-პოზიციური NCO-სა და მეთილის ჯგუფიდან და თითქმის არ არსებობს სტერიკული წინააღმდეგობა, მაშინ როდესაც 2,6-TDI-ს NCO-ზე გავლენას ახდენს ორთო-მეთილის ჯგუფის სტერიკული ეფექტი.
MDI-ის ორი NCO ჯგუფი ერთმანეთისგან შორს არის და ირგვლივ ჩამნაცვლებლები არ არის, ამიტომ ორი NCO-ს აქტივობა შედარებით დიდია. მაშინაც კი, თუ რეაქციაში ერთი NCO მონაწილეობს, დარჩენილი NCO-ს აქტივობა მცირდება და აქტივობა ზოგადად მაინც შედარებით დიდია. ამიტომ, MDI პოლიურეთანის პრეპოლიმერის რეაქტიულობა TDI პრეპოლიმერის რეაქტიულობაზე მეტია.
29. HDI, IPDI, MDI, TDI, NDI გაყვითლებისადმი მდგრადობიდან რომელია უკეთესი?
A: HDI (ეკუთვნის უცვლელ ყვითელ ალიფატურ დიიზოციანატს), IPDI (დამზადებულია პოლიურეთანის ფისისგან კარგი ოპტიკური სტაბილურობითა და ქიმიური მდგრადობით, ზოგადად გამოიყენება მაღალი ხარისხის არა-გაუფერულებელი პოლიურეთანის ფისის წარმოებისთვის).
30. MDI მოდიფიკაციის მიზანი და მოდიფიკაციის გავრცელებული მეთოდები
A: თხევადი MDI: მოდიფიცირებული დანიშნულება: თხევადი სუფთა MDI არის თხევადი მოდიფიცირებული MDI, რომელიც გადალახავს სუფთა MDI-ს ზოგიერთ დეფექტს (ოთახის ტემპერატურაზე მყარი მდგომარეობა, გამოყენებისას დნობა, მრავალჯერადი გაცხელება გავლენას ახდენს მუშაობაზე) და ასევე წარმოადგენს საფუძველს MDI-ზე დაფუძნებული პოლიურეთანის მასალების მუშაობის გაუმჯობესებისა და გაუმჯობესების ფართო სპექტრის მოდიფიკაციებისთვის.
მეთოდები:
① ურეთანით მოდიფიცირებული თხევადი MDI.
② კარბოდიიმიდისა და ურეტონიმინის მოდიფიცირებული თხევადი MDI.
31. პოლიმერული პოლიოლების რა ტიპები გამოიყენება ჩვეულებრივ?
A: პოლიესტერული პოლიოლი, პოლიეთერული პოლიოლი
32. პოლიესტერის პოლიოლების წარმოების რამდენი სამრეწველო მეთოდი არსებობს?
A: ვაკუუმური დნობის მეთოდი B, მატარებელი აირის დნობის მეთოდი C, აზეოტროპული დისტილაციის მეთოდი
33. რა განსაკუთრებული სტრუქტურები აქვს პოლიესტერისა და პოლიეთერის პოლიოლების მოლეკულურ ხერხემალს?
A: პოლიესტერული პოლიოლი: მაკრომოლეკულური სპირტული ნაერთი, რომელიც შეიცავს ეთერულ ჯგუფს მოლეკულურ ხერხემალზე და ჰიდროქსილის ჯგუფს (-OH) ბოლო ჯგუფზე. პოლიეთერული პოლიოლები: პოლიმერები ან ოლიგომერები, რომლებიც შეიცავს ეთერულ ბმებს (-O-) და ბოლო ზოლებს (-Oh) ან ამინურ ჯგუფებს (-NH2) მოლეკულის ხერხემალ სტრუქტურაში.
34. რა ტიპის პოლიეთერული პოლიოლები არსებობს მათი მახასიათებლების მიხედვით?
A: მაღალაქტიური პოლიეთერპოლიოლები, ნამყენი პოლიეთერპოლიოლები, ცეცხლგამძლე პოლიეთერპოლიოლები, ჰეტეროციკლური მოდიფიცირებული პოლიეთერპოლიოლები, პოლიტეტრაჰიდროფურანის პოლიოლები.
35. საწყისი აგენტის მიხედვით, რამდენი სახეობის ჩვეულებრივი პოლიეთერი არსებობს?
A: პოლიოქსიდ პროპილენგლიკოლი, პოლიოქსიდ პროპილენტრიოლი, მყარი ბუშტუკოვანი პოლიეთერპოლიოლი, დაბალი უჯერობის პოლიეთერპოლიოლი.
36. რა განსხვავებაა ჰიდროქსი-ტერმინირებულ პოლიეთერებსა და ამინით დამთავრებულ პოლიეთერებს შორის?
ამინოტერმინირებული პოლიეთერები წარმოადგენენ პოლიოქსიდ ალილის ეთერებს, რომლებშიც ჰიდროქსილის ბოლო ჩანაცვლებულია ამინური ჯგუფით.
37. პოლიურეთანის კატალიზატორების რომელი სახეობები გამოიყენება ძირითადად? რომელი ფართოდ გამოყენებადი ჯიშები შედის მათში?
A: მესამეული ამინის კატალიზატორები, ხშირად გამოყენებული სახეობებია: ტრიეთილენდიამინი, დიმეთილეთანოლამინი, n-მეთილმორფოლინი, N, n-დიმეთილციკლოჰექსამინი
მეტალის ალკილის ნაერთები, რომლებიც ხშირად გამოიყენება, არის ორგანოტინის კატალიზატორები, რომლებიც შეიძლება დაიყოს კალის ოქტოატად, კალის ოლეატად და დიბუტილტინ დილაურატად.
38. რომელია პოლიურეთანის ჯაჭვის გამაფართოებლები ან ჯვარედინი შემაკავშირებლები, რომლებიც ფართოდ გამოიყენება?
A: პოლიოლები (1,4-ბუტანდიოლი), ალიციკლური სპირტები, არომატული სპირტები, დიამინები, სპირტიანი ამინები (ეთანოლამინი, დიეთანოლამინი)
39. იზოციანატების რეაქციის მექანიზმი
A: იზოციანატების რეაქცია აქტიურ წყალბადის ნაერთებთან გამოწვეულია აქტიური წყალბადის ნაერთის მოლეკულის ნუკლეოფილური ცენტრის მიერ NCO-ზე დაფუძნებულ ნახშირბადის ატომზე შეტევით. რეაქციის მექანიზმი შემდეგია:
40. როგორ მოქმედებს იზოციანატის სტრუქტურა NCO ჯგუფების რეაქტიულობაზე?
ა: AR ჯგუფის ელექტროუარყოფითობა: თუ R ჯგუფი ელექტრონების შთამნთქმელი ჯგუფია, -NCO ჯგუფში C ატომის ელექტრონული ღრუბლის სიმკვრივე უფრო დაბალია და ის უფრო მგრძნობიარეა ნუკლეოფილების შეტევის მიმართ, ანუ უფრო ადვილია ნუკლეოფილური რეაქციების განხორციელება სპირტებთან, ამინებთან და სხვა ნაერთებთან. თუ R არის ელექტრონების დონორი ჯგუფი და გადადის ელექტრონული ღრუბლის მეშვეობით, -NCO ჯგუფში C ატომის ელექტრონული ღრუბლის სიმკვრივე გაიზრდება, რაც მას ნაკლებად მგრძნობიარეს გახდის ნუკლეოფილების შეტევის მიმართ და შემცირდება მისი რეაქციის უნარი აქტიურ წყალბადის ნაერთებთან. ბ. ინდუქციის ეფექტი: რადგან არომატული დიიზოციანატი შეიცავს ორ NCO ჯგუფს, როდესაც რეაქციაში მონაწილეობს პირველი -NCO გენი, არომატული რგოლის კონიუგირებული ეფექტის გამო, -NCO ჯგუფი, რომელიც არ მონაწილეობს რეაქციაში, შეასრულებს ელექტრონების შთამნთქმელი ჯგუფის როლს, რის გამოც გაძლიერებულია პირველი NCO ჯგუფის რეაქციის აქტივობა, რაც ინდუქციურ ეფექტს წარმოადგენს. C. სტერიული ეფექტი: არომატულ დიიზოციანატის მოლეკულებში, თუ ორი -NCO ჯგუფი ერთდროულად არომატულ რგოლშია, მაშინ ერთი NCO ჯგუფის გავლენა მეორე NCO ჯგუფის რეაქტიულობაზე ხშირად უფრო მნიშვნელოვანია. თუმცა, როდესაც ორი NCO ჯგუფი განლაგებულია იმავე მოლეკულის სხვადასხვა არომატულ რგოლებში, ან ისინი გამოყოფილია ნახშირწყალბადის ჯაჭვებით ან არომატული რგოლებით, მათ შორის ურთიერთქმედება მცირეა და მცირდება ნახშირწყალბადის ჯაჭვის სიგრძის ზრდასთან ან არომატული რგოლების რაოდენობის ზრდასთან ერთად.
41. აქტიური წყალბადის ნაერთების ტიპები და NCO რეაქტიულობა
A: ალიფატური NH2> არომატული ჯგუფი Bozui OH> წყალი > მეორადი OH> ფენოლი OH> კარბოქსილის ჯგუფი > ჩანაცვლებული შარდოვანა > ამიდო> კარბამატი. (თუ ნუკლეოფილური ცენტრის ელექტრონული ღრუბლის სიმკვრივე უფრო მაღალია, ელექტროუარყოფითობა უფრო ძლიერია, იზოციანატთან რეაქციის აქტივობა უფრო მაღალია და რეაქციის სიჩქარე უფრო სწრაფია; წინააღმდეგ შემთხვევაში, აქტივობა დაბალია.)
42. ჰიდროქსილის ნაერთების გავლენა მათ რეაქტიულობაზე იზოციანატებთან
A: აქტიური წყალბადის ნაერთების (ROH ან RNH2) რეაქტიულობა დაკავშირებულია R-ის თვისებებთან, როდესაც R არის ელექტრონების მიმღები ჯგუფი (დაბალი ელექტროუარყოფითობა), წყალბადის ატომების გადატანა რთულია და რეაქცია აქტიურ წყალბადის ნაერთებსა და NCO-ს შორის უფრო რთულია; თუ R არის ელექტრონების დონორი ჩამნაცვლებელი, აქტიური წყალბადის ნაერთების NCO-სთან რეაქტიულობა შეიძლება გაუმჯობესდეს.
43. რა არის წყალთან იზოციანატის რეაქციის გამოყენების საფუძველი?
A: ეს პოლიურეთანის ქაფის მომზადების ერთ-ერთი ძირითადი რეაქციაა. მათ შორის რეაქცია თავდაპირველად არასტაბილურ კარბამინის მჟავას წარმოქმნის, რომელიც შემდეგ იშლება CO2-ად და ამინებად, და თუ იზოციანატი ჭარბი რაოდენობითაა, შედეგად მიღებული ამინი რეაგირებს იზოციანატთან შარდოვანას წარმოქმნით.
44. პოლიურეთანის ელასტომერების მომზადებისას, პოლიმერული პოლიოლების წყლის შემცველობა მკაცრად უნდა იყოს კონტროლირებადი.
ელასტომერებში, საფარებსა და ბოჭკოებში ბუშტები არ არის საჭირო, ამიტომ ნედლეულში წყლის შემცველობა მკაცრად უნდა იყოს კონტროლირებადი, როგორც წესი, 0.05%-ზე ნაკლები.
45. ამინისა და კალის კატალიზატორების კატალიზური ეფექტების განსხვავებები იზოციანატის რეაქციებზე
A: მესამეული ამინის კატალიზატორებს აქვთ მაღალი კატალიზური ეფექტურობა იზოციანატის წყალთან რეაქციისთვის, ხოლო კალის კატალიზატორებს აქვთ მაღალი კატალიზური ეფექტურობა იზოციანატის ჰიდროქსილის ჯგუფთან რეაქციისთვის.
46. რატომ შეიძლება პოლიურეთანის ფისი ბლოკ-პოლიმერად ჩაითვალოს და რა მახასიათებლები აქვს ჯაჭვის სტრუქტურას?
პასუხი: რადგან პოლიურეთანის ფისის ჯაჭვის სეგმენტი შედგება მაგარი და რბილი სეგმენტებისგან, მაგარი სეგმენტი ეხება პოლიურეთანის მოლეკულების მთავარ ჯაჭვზე იზოციანატის, ჯაჭვის გამაფართოებლისა და ჯვარედინი შემაკავშირებლის რეაქციით წარმოქმნილ ჯაჭვის სეგმენტს და ამ ჯგუფებს აქვთ უფრო დიდი შეკავშირების ენერგია, უფრო დიდი სივრცის მოცულობა და უფრო მეტი სიმტკიცე. რბილი სეგმენტი ეხება ნახშირბად-ნახშირბადის მთავარი ჯაჭვის პოლიმერ პოლიოლს, რომელსაც აქვს კარგი მოქნილობა და წარმოადგენს პოლიურეთანის მთავარ ჯაჭვში მოქნილ სეგმენტს.
47. რა ფაქტორები მოქმედებს პოლიურეთანის მასალების თვისებებზე?
A: ჯგუფური შეკავშირების ენერგია, წყალბადური ბმა, კრისტალურობა, ჯვარედინი შეკავშირების ხარისხი, მოლეკულური წონა, მყარი სეგმენტი, რბილი სეგმენტი.
48. რა ნედლეულია პოლიურეთანის მასალების მთავარ ჯაჭვზე რბილი და მყარი სეგმენტები?
A: რბილი სეგმენტი შედგება ოლიგომერული პოლიოლებისგან (პოლიესტერი, პოლიეთერ დიოლები და ა.შ.), ხოლო მაგარი სეგმენტი - პოლიიზოციანატებისგან ან მათი კომბინაციისგან მცირე მოლეკულური ჯაჭვის გამაფართოებლებთან.
49. როგორ მოქმედებს რბილი და მყარი სეგმენტები პოლიურეთანის მასალების თვისებებზე?
A: რბილი სეგმენტი: (1) რბილი სეგმენტის მოლეკულური წონა: თუ პოლიურეთანის მოლეკულური წონა იგივეა, თუ რბილი სეგმენტი პოლიესტერია, პოლიურეთანის სიმტკიცე გაიზრდება პოლიესტერის დიოლის მოლეკულური წონის ზრდასთან ერთად; თუ რბილი სეგმენტი პოლიეთერია, პოლიურეთანის სიმტკიცე მცირდება პოლიეთერის დიოლის მოლეკულური წონის ზრდასთან ერთად, მაგრამ წაგრძელება იზრდება. (2) რბილი სეგმენტის კრისტალურობა: მას უფრო დიდი წვლილი აქვს ხაზოვანი პოლიურეთანის ჯაჭვის სეგმენტის კრისტალურობაში. ზოგადად, კრისტალიზაცია სასარგებლოა პოლიურეთანის პროდუქტების მუშაობის გასაუმჯობესებლად, მაგრამ ზოგჯერ კრისტალიზაცია ამცირებს მასალის დაბალ ტემპერატურაზე მოქნილობას და კრისტალური პოლიმერი ხშირად გაუმჭვირვალეა.
მყარი სეგმენტი: მყარი ჯაჭვის სეგმენტი, როგორც წესი, გავლენას ახდენს პოლიმერის დარბილებისა და დნობის ტემპერატურაზე და მაღალტემპერატურულ თვისებებზე. არომატული იზოციანატების მიერ მომზადებული პოლიურეთანები შეიცავს ხისტ არომატულ რგოლებს, ამიტომ მყარი სეგმენტის პოლიმერის სიმტკიცე იზრდება და მასალის სიმტკიცე ზოგადად უფრო დიდია, ვიდრე ალიფატური იზოციანატის პოლიურეთანების, მაგრამ ულტრაიისფერი გამოსხივებისადმი მდგრადობა დაბალია და ადვილად ყვითლდება. ალიფატური პოლიურეთანები არ ყვითლდება.
50. პოლიურეთანის ქაფის კლასიფიკაცია
A: (1) მყარი და რბილი ქაფი, (2) მაღალი და დაბალი სიმკვრივის ქაფი, (3) პოლიესტერის ტიპის, პოლიეთერის ტიპის ქაფი, (4) TDI ტიპის, MDI ტიპის ქაფი, (5) პოლიურეთანის ქაფი და პოლიიზოციანურატის ქაფი, (6) ერთსაფეხურიანი და წინასწარი პოლიმერიზაციის მეთოდით წარმოება, უწყვეტი და წყვეტილი წარმოება, (8) ბლოკური ქაფი და ჩამოსხმული ქაფი.
51. ქაფის მომზადების ძირითადი რეაქციები
A: ეს ეხება -NCO-ს რეაქციას -OH, -NH2 და H2O-სთან, ხოლო პოლიოლებთან რეაქციის დროს, ქაფის პროცესში „გელის რეაქცია“ ზოგადად კარბამატის წარმოქმნის რეაქციას გულისხმობს. რადგან ქაფის ნედლეული იყენებს მრავალფუნქციურ ნედლეულს, მიიღება ჯვარედინი შეკავშირებული ქსელი, რაც ქაფის წარმოქმნის სისტემას სწრაფად გელის წარმოქმნის საშუალებას აძლევს.
ქაფწარმოქმნის რეაქცია ქაფწარმოქმნის სისტემაში წყლის თანაობისას მიმდინარეობს. ე.წ. „ქაფწარმოქმნის რეაქცია“ ზოგადად წყლისა და იზოციანატის რეაქციას გულისხმობს, რომლის დროსაც წარმოიქმნება ჩანაცვლებული შარდოვანა და გამოიყოფა CO2.
52. ბუშტების ბირთვის წარმოქმნის მექანიზმი
ნედლეული რეაგირებს სითხეში ან დამოკიდებულია რეაქციის შედეგად წარმოქმნილ ტემპერატურაზე, რათა წარმოქმნას აირადი ნივთიერება და აორთქლდეს აირი. რეაქციის პროგრესირებასთან და რეაქციის სითბოს დიდი რაოდენობით წარმოქმნასთან ერთად, აირადი ნივთიერებების რაოდენობა და აორთქლება განუწყვეტლივ იზრდება. როდესაც აირის კონცენტრაცია იზრდება გაჯერების კონცენტრაციაზე მეტი, ხსნარის ფაზაში იწყება მდგრადი ბუშტის წარმოქმნა და იზრდება.
53. ქაფის სტაბილიზატორის როლი პოლიურეთანის ქაფის მომზადებაში
A: მას აქვს ემულსიფიკაციის ეფექტი, რის გამოც ქაფის მასალის კომპონენტებს შორის ურთიერთხსნადობა ძლიერდება; სილიკონის ზედაპირულად აქტიური ნივთიერების დამატების შემდეგ, რადგან ის მნიშვნელოვნად ამცირებს სითხის ზედაპირულ დაჭიმულობას γ, მცირდება გაზის დისპერსიისთვის საჭირო თავისუფალი ენერგიის ზრდა, რის გამოც ნედლეულში გაფანტული ჰაერი უფრო მეტად წარმოქმნის ბირთვს შერევის პროცესში, რაც ხელს უწყობს მცირე ბუშტების წარმოქმნას და აუმჯობესებს ქაფის სტაბილურობას.
54. ქაფის სტაბილურობის მექანიზმი
A: შესაბამისი ზედაპირულად აქტიური ნივთიერებების დამატება ხელს უწყობს წვრილი ბუშტების დისპერსიის წარმოქმნას.
55. ღია უჯრედული და დახურული უჯრედული ქაფის ფორმირების მექანიზმი
A: ღია უჯრედიანი ქაფის ფორმირების მექანიზმი: უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც ბუშტში დიდი წნევაა, გელის რეაქციით წარმოქმნილი ბუშტის კედლის სიმტკიცე მაღალი არ არის და კედლის ფენა ვერ უძლებს გაზის წნევის მატებით გამოწვეულ დაჭიმვას, ბუშტის კედლის ფენა იჭიმება და გაზი გამოდის ნაპრალიდან, რაც ქმნის ღია უჯრედიან ქაფს.
დახურულუჯრედიანი ქაფის ფორმირების მექანიზმი: მყარი ბუშტუკოვანი სისტემისთვის, მრავალფუნქციური და დაბალი მოლეკულური წონის მქონე პოლიეთერ პოლიოლების პოლიიზოციანატთან რეაქციის გამო, გელის წარმოქმნის სიჩქარე შედარებით სწრაფია და ბუშტში არსებულ გაზს არ შეუძლია ბუშტუკოვანი კედლის გარღვევა, რითაც წარმოიქმნება დახურულუჯრედიანი ქაფები.
56. ფიზიკური და ქიმიური ქაფის წარმომქმნელი აგენტის ქაფის წარმოქმნის მექანიზმი
A: ფიზიკური აფეთქებადი აგენტი: ფიზიკური აფეთქებადი აგენტი არის ქაფის ფორები, რომლებიც წარმოიქმნება გარკვეული ნივთიერების ფიზიკური ფორმის ცვლილების შედეგად, ანუ შეკუმშული აირის გაფართოების, სითხის აორთქლების ან მყარი ნივთიერების გახსნის გზით.
ქიმიური აფეთქების აგენტები: ქიმიური აფეთქების აგენტები არის ნაერთები, რომლებიც სითბოს ზემოქმედებით დაშლისას გამოყოფენ აირებს, როგორიცაა ნახშირორჟანგი და აზოტი და ქმნიან წვრილ ფორებს პოლიმერულ შემადგენლობაში.
57. რბილი პოლიურეთანის ქაფის მომზადების მეთოდი
A: ერთსაფეხურიანი მეთოდი და პრეპოლიმერული მეთოდი
პრეპოლიმერული მეთოდი: ანუ, პოლიეთერ-პოლიოლისა და ჭარბი TDI რეაქციისგან მიიღება პრეპოლიმერი, რომელიც შეიცავს თავისუფალ NCO ჯგუფს და შემდეგ ურევენ წყალს, კატალიზატორს, სტაბილიზატორს და ა.შ. ქაფის მისაღებად. ერთსაფეხურიანი მეთოდი: სხვადასხვა ნედლეული პირდაპირ შერეულია შემრევ თავში გაანგარიშების გზით და ეტაპობრივად მზადდება ქაფი, რომელიც შეიძლება დაიყოს უწყვეტ და წყვეტილ რეაქციებად.
58. ჰორიზონტალური და ვერტიკალური ქაფირების მახასიათებლები
დაბალანსებული წნევის ფირფიტის მეთოდი: ხასიათდება ზედა ქაღალდისა და ზედა საფარის ფირფიტის გამოყენებით. გადმოდინების ღარის მეთოდი: ხასიათდება გადმოდინების ღარისა და კონვეიერის ლენტის დასაჯდომი ფირფიტის გამოყენებით.
ვერტიკალური ქაფის მახასიათებლები: ქაფის ბლოკების დიდი განივი ფართობის მისაღებად შეგიძლიათ გამოიყენოთ მცირე ნაკადი და, როგორც წესი, ბლოკის იგივე მონაკვეთის მისაღებად გამოიყენეთ ჰორიზონტალური ქაფის მანქანა, ნაკადის დონე 3-5-ჯერ აღემატება ვერტიკალურ ქაფის დონეს; ქაფის ბლოკის დიდი განივი კვეთის გამო, არ არის ზედა და ქვედა გარსი, ხოლო კიდის გარსი ასევე თხელია, ამიტომ ჭრის დროს დანაკარგი მნიშვნელოვნად მცირდება. აღჭურვილობა მოიცავს მცირე ფართობს, ქარხნის სიმაღლე დაახლოებით 12-13 მ-ია და ქარხნისა და აღჭურვილობის საინვესტიციო ღირებულება უფრო დაბალია, ვიდრე ჰორიზონტალური ქაფის პროცესის; ცილინდრული ან მართკუთხა ქაფის კორპუსების, განსაკუთრებით მრგვალი ქაფის ნაჭრების დასამზადებლად როტაციული ჭრისთვის, წარმოებისთვის ადვილია ბუნკერის და მოდელის შეცვლა.
59. რბილი ქაფიანი მომზადებისთვის ნედლეულის შერჩევის ძირითადი პუნქტები
A: პოლიოლი: ჩვეულებრივი ბლოკური ქაფისთვის პოლიეთერ პოლიოლი, მოლეკულური წონა ზოგადად 3000-4000-ია, ძირითადად პოლიეთერ ტრიოლი. მაღალი მდგრადობის ქაფისთვის გამოიყენება 4500-6000 მოლეკულური წონის პოლიეთერ ტრიოლი. მოლეკულური წონის მატებასთან ერთად იზრდება ქაფის დაჭიმვის სიმტკიცე, წაგრძელება და მდგრადობა. მსგავსი პოლიეთერების რეაქტიულობა მცირდება. პოლიეთერის ფუნქციური ხარისხის მატებასთან ერთად, რეაქცია შედარებით დაჩქარებულია, იზრდება პოლიურეთანის ჯვარედინი შეერთების ხარისხი, იზრდება ქაფის სიმტკიცე და მცირდება წაგრძელება. იზოციანატი: პოლიურეთანის რბილი ბლოკური ქაფის იზოციანატის ნედლეული ძირითადად ტოლუოლ დიიზოციანატია (TDI-80). TDI-65-ის შედარებით დაბალი აქტივობა გამოიყენება მხოლოდ პოლიესტერის პოლიურეთანის ქაფისთვის ან სპეციალური პოლიეთერული ქაფისთვის. კატალიზატორი: ნაყარი რბილი ქაფის ქაფირების კატალიზური სარგებელი შეიძლება დაიყოს ორ კატეგორიად: პირველი არის ორგანომეტალური ნაერთები, ყველაზე ხშირად გამოიყენება კალის კაპრილატი; კიდევ ერთი ტიპია მესამეული ამინები, რომლებიც ხშირად გამოიყენება დიმეთილამინოეთილის ეთერების სახით. ქაფის სტაბილიზატორი: პოლიესტერის პოლიურეთანის ნაყარ ქაფში ძირითადად გამოიყენება არასილიციუმის ზედაპირულად აქტიური ნივთიერებები, ხოლო პოლიეთერის ნაყარ ქაფში ძირითადად გამოიყენება ორგანოსილიციუმ-დაჟანგული ოლეფინის კოპოლიმერი. ქაფის წარმომქმნელი აგენტი: ზოგადად, მხოლოდ წყალი გამოიყენება ქაფწარმომქმნელ აგენტად, როდესაც პოლიურეთანის რბილი ბლოკის ბუშტების სიმკვრივე 21 კგ-ზე მეტია კუბურ მეტრზე; დაბალი დუღილის წერტილის ნაერთები, როგორიცაა მეთილენქლორიდი (MC), დამხმარე აფეთქების აგენტებად გამოიყენება მხოლოდ დაბალი სიმკვრივის ფორმულირებებში.
60. გარემო პირობების გავლენა ბლოკური ქაფის ფიზიკურ თვისებებზე
A: ტემპერატურის ეფექტი: პოლიურეთანის ქაფის რეაქცია აჩქარებს მასალის ტემპერატურის მატებასთან ერთად, რაც მგრძნობიარე ფორმულირებებში ბირთვის დამწვრობისა და ხანძრის რისკს იწვევს. ჰაერის ტენიანობის გავლენა: ტენიანობის მატებასთან ერთად, ქაფში იზოციანატის ჯგუფის ჰაერში არსებულ წყალთან რეაქციის გამო, ქაფის სიმტკიცე მცირდება და წაგრძელება იზრდება. ქაფის დაჭიმვის სიმტკიცე იზრდება შარდოვანას ჯგუფის მატებასთან ერთად. ატმოსფერული წნევის ეფექტი: იგივე ფორმულის შემთხვევაში, მაღალ სიმაღლეზე ქაფის წარმოქმნისას სიმკვრივე მნიშვნელოვნად მცირდება.
61. ცივი ჩამოსხმის რბილი ქაფისა და ცხელი ჩამოსხმის ქაფის ნედლეულის სისტემას შორის მთავარი განსხვავება
A: ცივი გამყარების ჩამოსხმისას გამოყენებულ ნედლეულს აქვს მაღალი რეაქტიულობა და გამყარების დროს გარე გათბობა არ არის საჭირო, სისტემის მიერ გამომუშავებული სითბოს მიხედვით, გამყარების რეაქცია ძირითადად მოკლე დროში შეიძლება დასრულდეს და ყალიბი შეიძლება გამოიყოს ნედლეულის შეყვანიდან რამდენიმე წუთში. ცხელი გამყარების ჩამოსხმის ქაფის ნედლეულის რეაქტიულობა დაბალია და რეაქციის ნარევი უნდა გაცხელდეს ყალიბში ქაფის წარმოქმნის შემდეგ, ხოლო ქაფის პროდუქტის გამოშვება შესაძლებელია საცხობ არხში სრულად დამწიფების შემდეგ.
62. რა მახასიათებლები აქვს ცივად ჩამოსხმული რბილი ქაფის ცხლად ჩამოსხმულ ქაფს?
A: 1. წარმოების პროცესი არ საჭიროებს გარე სითბოს, რაც უზრუნველყოფს სითბოს დიდი რაოდენობით დაზოგვას; 2. მაღალი ჩამოხრჩობის კოეფიციენტი (დაშლის კოეფიციენტი), კარგი კომფორტის მახასიათებლები; 3. მაღალი უკუცემის სიჩქარე; 4. ცეცხლგამძლე ქაფს ასევე აქვს გარკვეული ცეცხლგამძლე თვისებები; 5. მოკლე წარმოების ციკლი, რომელიც ხელს უწყობს ობის წარმოქმნას და ხარჯების დაზოგვას.
63. რბილი და მაგარი ბუშტების მახასიათებლები და გამოყენება, შესაბამისად
A: რბილი ბუშტების მახასიათებლები: პოლიურეთანის რბილი ბუშტების უჯრედული სტრუქტურა ძირითადად ღიაა. ზოგადად, მას აქვს დაბალი სიმკვრივე, კარგი ელასტიურობის აღდგენა, ხმის შთანთქმა, ჰაერის გამტარობა, სითბოს შენარჩუნება და სხვა თვისებები. გამოყენება: ძირითადად გამოიყენება ავეჯისთვის, ბალიშის მასალისთვის, ავტომობილის სავარძლის ბალიშის მასალისთვის, სხვადასხვა რბილი შემავსებლისთვის, ლამინირებული კომპოზიტური მასალებისთვის, სამრეწველო და სამოქალაქო რბილი ქაფისთვის, ასევე გამოიყენება როგორც ფილტრის მასალები, ხმის საიზოლაციო მასალები, დარტყმაგამძლე მასალები, დეკორატიული მასალები, შესაფუთი მასალები და თბოიზოლაციის მასალები.
ხისტი ქაფის მახასიათებლები: პოლიურეთანის ქაფს აქვს მსუბუქი წონა, მაღალი სპეციფიკური სიმტკიცე და კარგი განზომილებიანი სტაბილურობა; პოლიურეთანის ხისტი ქაფის თბოიზოლაციის მახასიათებლები შესანიშნავია. ძლიერი წებოვანი ძალა; კარგი დაბერების მახასიათებლები, ხანგრძლივი ადიაბატური მომსახურების ვადა; რეაქციის ნარევს აქვს კარგი სითხეობა და შეუძლია შეუფერხებლად შეავსოს რთული ფორმის ღრუ ან სივრცე. პოლიურეთანის მყარი ქაფის წარმოების ნედლეული ხასიათდება მაღალი რეაქტიულობით, შეუძლია სწრაფი გაშრობის მიღწევა და მაღალი ეფექტურობისა და მასობრივი წარმოების მიღწევა ქარხანაში.
გამოყენება: გამოიყენება როგორც საიზოლაციო მასალა მაცივრებისთვის, საყინულეებისთვის, მაცივრიანი კონტეინერებისთვის, ცივი სათავსოებისთვის, ნავთობსადენებისა და ცხელი წყლის მილსადენების იზოლაციისთვის, შენობების კედლებისა და სახურავის იზოლაციისთვის, სენდვიჩ-მუყაოს იზოლაციისთვის და ა.შ.
64. მყარი ბუშტის ფორმულის დიზაინის ძირითადი პუნქტები
A: პოლიოლები: მყარი ქაფის ფორმულირებისთვის გამოყენებული პოლიეთერ პოლიოლები, როგორც წესი, მაღალი ენერგიის, მაღალი ჰიდროქსილის რიცხვის (დაბალი მოლეკულური წონის) პოლიპროპილენის ოქსიდის პოლიოლებია; იზოციანატი: ამჟამად, მყარი ბუშტებისთვის გამოყენებული იზოციანატი ძირითადად პოლიმეთილენ პოლიფენილ პოლიიზოციანატია (ზოგადად ცნობილი როგორც PAPI), ანუ ნედლი MDI და პოლიმერიზებული MDI; აფეთქების აგენტები :(1) CFC აფეთქების აგენტი (2) HCFC და HFC აფეთქების აგენტი (3) პენტანის აფეთქების აგენტი (4) წყალი; ქაფის სტაბილიზატორი: პოლიურეთანის მყარი ქაფის ფორმულირებისთვის გამოყენებული ქაფის სტაბილიზატორი, როგორც წესი, პოლიდიმეთილსილოქსანისა და პოლიოქსოლეფინის ბლოკპოლიმერია. ამჟამად, ქაფის სტაბილიზატორების უმეტესობა ძირითადად Si-C ტიპისაა; კატალიზატორი: მყარი ბუშტების ფორმულირების კატალიზატორი ძირითადად მესამეული ამინია, ხოლო ორგანოტინის კატალიზატორი შეიძლება გამოყენებულ იქნას განსაკუთრებულ შემთხვევებში; სხვა დანამატები: პოლიურეთანის მყარი ქაფის პროდუქტების სხვადასხვა გამოყენების მოთხოვნებისა და საჭიროებების შესაბამისად, ფორმულას შეიძლება დაემატოს აალების შემაფერხებელი საშუალებები, გამხსნელი აგენტები, კვამლის ინჰიბიტორები, დაბერების საწინააღმდეგო აგენტები, ობის საწინააღმდეგო აგენტები, გამკვრივების აგენტები და სხვა დანამატები.
65. მთლიანი კანის ჩამოსხმის ქაფის მომზადების პრინციპი
A: ინტეგრალური კანის ქაფი (ISF), ასევე ცნობილი როგორც თვითგამშრალი ქაფი (თვითგამშრალი ქაფი), არის პლასტმასის ქაფი, რომელიც წარმოების დროს წარმოქმნის საკუთარ მკვრივ გარსს.
66. პოლიურეთანის მიკროფოროვანი ელასტომერების მახასიათებლები და გამოყენება
A: მახასიათებლები: პოლიურეთანის ელასტომერი არის ბლოკ-პოლიმერი, რომელიც ზოგადად შედგება ოლიგომერული პოლიოლის, მოქნილი გრძელი ჯაჭვის რბილი სეგმენტის, დიიზოციანატის და ჯაჭვის გამაფართოებლისგან, რათა შეიქმნას მყარი სეგმენტი, მყარი სეგმენტი და რბილი სეგმენტი მონაცვლეობით განლაგდება, რაც ქმნის განმეორებად სტრუქტურულ ერთეულს. ამიაკის ეთერული ჯგუფების შემცველობის გარდა, პოლიურეთანს შეუძლია წყალბადის ბმების წარმოქმნა მოლეკულებში და მოლეკულებს შორის, ხოლო რბილი და მყარი სეგმენტები შეიძლება წარმოიქმნას მიკროფაზური რეგიონები და გამოიწვიოს მიკროფაზური გამოყოფა.
67. რა არის პოლიურეთანის ელასტომერების ძირითადი მახასიათებლები?
A: შესრულების მახასიათებლები: 1, მაღალი სიმტკიცე და ელასტიურობა, სიმტკიცის ფართო დიაპაზონში (Shaw A10 ~ Shaw D75) მაღალი ელასტიურობის შესანარჩუნებლად; ზოგადად, საჭირო დაბალი სიმტკიცის მიღწევა შესაძლებელია პლასტიფიკატორის გარეშე, ამიტომ პლასტიფიკატორის მიგრაციასთან დაკავშირებული პრობლემა არ არსებობს; 2, იგივე სიმტკიცის პირობებში, სხვა ელასტომერებთან შედარებით უფრო მაღალი ტევადობა; 3, შესანიშნავი ცვეთამედეგობა, მისი ცვეთამედეგობა 2-დან 10-ჯერ აღემატება ბუნებრივი რეზინისას; 4. შესანიშნავი ზეთისა და ქიმიური მდგრადობა; არომატული პოლიურეთანის რადიაციისადმი მდგრადი; შესანიშნავი ჟანგბადის და ოზონისადმი მდგრადობა; 5, მაღალი დარტყმისადმი მდგრადობა, კარგი დაღლილობისა და დარტყმისადმი მდგრადობა, შესაფერისია მაღალი სიხშირის მოხრის აპლიკაციებისთვის; 6, დაბალი ტემპერატურის მოქნილობა კარგია; 7, ჩვეულებრივი პოლიურეთანის გამოყენება არ შეიძლება 100 ℃-ზე მაღალ ტემპერატურაზე, მაგრამ სპეციალური ფორმულის გამოყენებით შეუძლია 140 ℃ მაღალ ტემპერატურაზე ატანა; 8, ჩამოსხმის და დამუშავების ხარჯები შედარებით დაბალია.
68. პოლიურეთანის ელასტომერები კლასიფიცირდება პოლიოლების, იზოციანატების, წარმოების პროცესების და ა.შ. მიხედვით.
A: 1. ოლიგომერული პოლიოლის ნედლეულის მიხედვით, პოლიურეთანის ელასტომერები შეიძლება დაიყოს პოლიესტერის ტიპად, პოლიეთერის ტიპად, პოლიოლეფინის ტიპად, პოლიკარბონატის ტიპად და ა.შ. პოლიეთერის ტიპი შეიძლება დაიყოს პოლიტეტრაჰიდროფურანის ტიპად და პოლიპროპილენის ოქსიდის ტიპად კონკრეტული სახეობების მიხედვით; 2. დიიზოციანატის განსხვავების მიხედვით, ის შეიძლება დაიყოს ალიფატურ და არომატულ ელასტომერებად და დაიყოს TDI ტიპად, MDI ტიპად, IPDI ტიპად, NDI ტიპად და სხვა ტიპებად; წარმოების პროცესის მიხედვით, პოლიურეთანის ელასტომერები ტრადიციულად იყოფა სამ კატეგორიად: ჩამოსხმის ტიპი (CPU), თერმოპლასტიურობის ტიპი (TPU) და შერევის ტიპი (MPU).
69. რა ფაქტორები მოქმედებს პოლიურეთანის ელასტომერების თვისებებზე მოლეკულური სტრუქტურის თვალსაზრისით?
A: მოლეკულური სტრუქტურის თვალსაზრისით, პოლიურეთანის ელასტომერი არის ბლოკ-პოლიმერი, რომელიც ზოგადად შედგება ოლიგომერული პოლიოლებისგან, მოქნილი გრძელი ჯაჭვის რბილი სეგმენტისგან, დიიზოციანატისა და ჯაჭვის გამაფართოებლისგან, რომლებიც ქმნიან მყარი სეგმენტის, მყარი სეგმენტის და რბილი სეგმენტის მონაცვლეობით განლაგებას, რაც ქმნის განმეორებად სტრუქტურულ ერთეულს. ამიაკის ეთერული ჯგუფების შემცველობის გარდა, პოლიურეთანს შეუძლია წყალბადის ბმების წარმოქმნა მოლეკულებში და მოლეკულებს შორის, ხოლო რბილი და მყარი სეგმენტები შეიძლება ქმნიდეს მიკროფაზურ რეგიონებს და იწვევდეს მიკროფაზურ გამოყოფას. ეს სტრუქტურული მახასიათებლები პოლიურეთანის ელასტომერებს ანიჭებს შესანიშნავ ცვეთამედეგობას და სიმტკიცეს, რაც ცნობილია როგორც „ცვეთამედეგი რეზინი“.
70. ჩვეულებრივი პოლიესტერის ტიპისა და პოლიტეტრაჰიდროფურანის ეთერის ტიპის ელასტომერებს შორის მახასიათებლების სხვაობა
A: პოლიესტერის მოლეკულები შეიცავს მეტ პოლარულ ეთერ ჯგუფებს (-COO-), რომლებსაც შეუძლიათ ძლიერი ინტრამოლეკულური წყალბადური ბმების წარმოქმნა, ამიტომ პოლიესტერის პოლიურეთანს აქვს მაღალი სიმტკიცე, ცვეთისადმი მდგრადობა და ზეთისადმი მდგრადობა.
პოლიეთერ-პოლიოლებისგან დამზადებულ ელასტომერს აქვს კარგი ჰიდროლიზის სტაბილურობა, ამინდისადმი მდგრადობა, დაბალი ტემპერატურის მოქნილობა და ობისადმი მდგრადობა. სტატიის წყარო/პოლიმერის სწავლების კვლევა
გამოქვეყნების დრო: 2024 წლის 17 იანვარი